پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله) این مسئله را پیش از رحلت در چند نوبت پیشگویى كرده و تاثر عمیق خود را پیشاپیش اظهار داشته، چنانچه صدوق به سند خود از على بن ابى طالب (علیه‎السلام) نقل مى‎كند:

روزى من و فاطمه و حسن و حسین در محضر پیامبر(صلى الله علیه و آله) بودیم كه یك مرتبه نگاهى به ما افكنده، گریه‎اش گرفت. گفتم یا رسول الله چرا گریه مى‎كنى؟

فرمود: براى آنچه كه پس از من بر شما وارد مى‎شود، گریستم .

عرض كردم بر سر ما چه خواهد آمد؟

فرمود: گریه‎ام براى آن ضربتى است كه بر فرق تو خواهند زد و بر آن سیلى كه به صورت زهرا مى‎زنند... (1)

و در حدیث دیگری نقل شده كه پیامبر (صلى الله علیه و آله) هنگام احتضار سخت به گریه افتاد كه محاسن شریفش، تر شد. علت گریه را از حضرت پرسیدند.

فرمود: گریه‎ام بر آنست كه مى بینم پس از من با اهل بیت من چه بى حرمتى ها مى كنند. گویا مى بینم كه به دخترم فاطمه ظلم شده در حالى كه فریاد مى زند اى پدر، اى پدر كه هیچ یك از امتم به فریاد او نمى‎رسد... .(2)

پی‎نوشت‎ها:

1- امالى شیخ صدوق، ص 118، مناقب آل ابى طالب، ج 2، ص 209.

2- نوادر الاخبار، ص 162، بشارة المصطفى، ص 198.

تنظیم گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی .

برگرفته از کتاب فاطمه (علیهاالسلام) الگوى حیات زیبا، محمدجواد مروجى طبسى .